ELİF LAM MİM (ALM), LOGOS VE YARATIM-1

Elif–Lâm–Mîm (الم) — Kur’ân bağlamı

Elif–Lâm–Mîm, Kur’ân’da bazı sûrelerin başında yer alan hurûf-ı mukattaa grubundandır (Bakara, Âl-i İmrân vb.).

Dilbilimsel durum

• Kelime değildir

• Kök (root) değildir

• Cümle değildir

• Okunur ama anlamı açıklanmaz

Harflerin sembolik yükleri

• Elif (ا) → dikey eksen, şeffaf omurilik, Allah’ın ipi

• Lâm (ل) → İlişki, bağ, yönelme

• Mîm (م) → Madde, yaratım, görünür âlem

Elohim (אֱלֹהִים) — İbranice bağlam

Elohim, Tevrat’ta Tanrı için kullanılan temel isimlerden biridir.

Etimolojik yapı

• Kök: ʾ-L (אל) → güç, kudret, ilah

• Tekil form: El / Eloah

• Çoğul eki: -im (ים)

Dilbilgisel olarak çoğuldur, fakat İsrail Tanrısı için kullanıldığında tekil fiille gelir.

Bu yüzden literatürde:

• “Majestik çoğul”

• “Yücelik çoğulu”

olarak açıklanır.

Elif–Lâm–Mîm: Hurûfî Kozmoloji Çekirdeği

Hurûf ilminde temel ilke şudur:

“Varlık harfle başladı; harf, sesten önce; ses, maddeden önceydi.”

ALM bu başlangıcın üç asli mertebesini temsil eder.

1️) ELİF (ا) — ZÂT / MUTLAK BİRLİK

Elif, her şeyden önce gelir.

Hurûfî karşılığı

• Noktasız

• Eğilmez

• Bölünmez

• Başka harflerin içinde gizli halde bulunur

Kozmik anlam

• Zât (mutlak varlık)

• Henüz isim yok

• Henüz sıfat yok

• Henüz yön yok

Elif = “Varlık vardı ama bilinmiyordu.”

Bu mertebede:

• Ne çokluk vardır

• Ne ayrım

• Ne yaratım

Sûfîler buraya:

• Ahadiyyet

• Gayb-ül-Gayb
  der.

2️) LÂM (ل) — TAAYYÜN / İLİŞKİ & İLK AYRIM

Lâm, Elif’in eğilerek ilişkiye girmesidir.

Hurûfî karşılığı

• Eğik

• Bağ kurar

• Kelimede bağlayıcı görev görür

Kozmik anlam

• İlk taayyün

• Zât’ın kendini “bilinir kılması”

• İsimlerin doğuşu

Bu mertebede:

• “Ben” ve “bilinen” ayrımı başlar

• İlahî isimler zuhur eder

Elif tekliğin sessizliği ise
Lâm, “bilinmek istiyorum” kıvrımıdır.

Tasavvufta burası:

• Vahidiyyet

• İsimler âlemi

3️) MÎM (م) — HALK / MADDE & GÖRÜNÜR ÂLEM

Mîm, kapanan bir harftir.

Hurûfî karşılığı

• Daire

• İç–dış ayrımı

• Rahim sembolü

Kozmik anlam

• Halk

• Şehadet âlemi

• Cisim, zaman, mekân

Mîm = “Görünen evren”

Burada:

• Çokluk vardır

• Sınır vardır

• Ölçü vardır

• Zaman başlar

Mîm’in kapalı oluşu şu mesajı verir:

“Hakikat içeride, suret dışarıdadır.”

Hurûfî geleneğe göre bunun mesajı şudur:

“Okuyacağın metin, sözden önce harf,
harften önce varlık gerçeğine dayanır.”

Yani:

• Kur’ân, sadece anlamla değil

• varlığın yapı taşlarıyla konuşur

Bu yüzden:

• ALM açıklanmaz

• Tecrübe edilir

Hurûf ehli şunu söyler:

Elif’in içi Lâm’dır
Lâm’ın içi Mîm’dir
Mîm’in içi yine Elif’tir

Yani:

• Başlangıç sona gizlidir

• Son, başlangıcı taşır

Bu yüzden insan:

• Bedende Mîm

• Akılda Lâm

• Özde Elif’tir

Elif–Lâm–Mîm,

“Tanrı kimdir?” sorusunun cevabı değil,
“Varlık nasıl mümkün oldu?” sorusunun sessiz haritasıdır.

Kozmik Üçleme: ALM – Logos – Kun

1️) ALM (Elif–Lâm–Mîm) — Yapı (Structure)

ALM bir söz değildir.
ALM yaratımın iskeletidir.

Hurûf ilminde:

• Elif → Kaynak / Zât / Birlik

• Lâm → İlişki / Taayyün / İsimler

• Mîm → Görünür âlem / Madde

ALM şunu söyler:

“Varlık, harf harf inşa edilir.”

Yani:

• Önce ontolojik düzen

• Sonra söz

• Sonra fiil

ALM = yaratımın geometrisi

2️) Logos — Akıl & İlke (Meaning / Reason)

“Logos” kavramı özellikle Yuhanna İncili 1:1’de merkezîdir:

“Başlangıçta Logos vardı.”

Logos ne demek?

• Söz

• Akıl

• İlke

• Anlam

• Kozmik düzen

Helenistik dünyada Logos:

• Evreni anlamlı kılan ilke

• Kaosun karşıtı

Hristiyanlıkta:

• Logos kişileşir

• İsa ile özdeşleşir

Logos şunu söyler:

“Varlık, anlamla mümkündür.”

Logos = yaratımın manası

3️) Kun (كُن) — Emir / Fiil (Act)

Kur’ân’daki “Kun fe-yekûn”:

“Ol der, olur.”

Kun’un özelliği:

• Harf sayısı: 2 (ك + ن)

• Zaman yok

• Süreç yok

• Direnç yok

Kun şunu söyler:

“İrade yeterlidir.”

Kun = yaratımın icrası

5️) Derin eşleşme

Hurûf ehli şunu söyler:

ALM olmadan Kun kaos olur
Logos olmadan ALM kör olur
Kun olmadan Logos soyut kalır

Yani:

• ALM → “Nasıl mümkün?”

• Logos → “Niçin anlamlı?”

• Kun → “Ne zaman gerçekleşir?”

Bu yüzden üçü rakip değil, ardışık katmanlardır.

• ALM → Varlığın harf öncesi planı

• Logos → Varlığın anlam ilkesi

• Kun → Varlığın irade anı

Üçü birlikte okunursa şunu söylerler:

Varlık önce kurulur, sonra anlaşılır, sonra olur.

Sayı ile Yaratım: ALM – Logos – Kun

1️) ALM (الم) — Ebced: 71

Elif (1) + Lâm (30) + Mîm (40) = 71

Hurûfî anlam

• 71 = yapı sayısı

• Ne “1” kadar mutlak

• Ne “70” kadar tamamlanmış

• Eşik / geçiş / kurulum

Hurûf ilminde 71:

• İnşa

• İskelet

• Henüz fiile geçmemiş düzen

ALM = “Olabilirliğin sayısı”

71, yaratımın henüz konuşmadığı ama hazır olduğu düzlemdir.

2️) Kun (كُن) — Ebced: 70

Kâf (20) + Nûn (50) = 70

Kur’ânî sembolizm

• 70 = tamamlanma

• 7 × 10 → kozmik döngü + kudret

Hurûf ilminde:

• 70 = fiil eşiği

• Artık eksik yok

• Engel yok

Kun = “tamamlanmış irade”

Bu yüzden “Ol” denir ve beklenmez.

3️) Logos — Gematria (iki katmanlı)

a) Yunanca “Logos” (λόγος)

Harf değerleri toplamı: 373

373’nin dikkat çekici özelliği:

• 3–7–3 → baş–orta–baş

• Yapı → döngü → yapı

Helenistik gelenekte:

• Logos = düzenli akıl

• Kaosu anlamlı hale getiren ilke

Logos = “anlam kazandıran sayı”

b) İbranice “Davar” (דבר) — “Söz”

Daleth (4) + Bet (2) + Resh (200) = 206

206 = “söz + fiil” dengesi
İbranice’de davar hem:

• söz

• hem olay
  demektir.

Logos = söylenen ve olan

70 (Kun) + 1 (Elif) = 71 (ALM)

Bu hurûf ehli için çok şey söyler:

Kun = tamamlanmış fiil
ALM = fiilden önceki Elif’li düzen

Yani:

• Kun, olmuş olan

• ALM, olabilir olan

· ALM (71) → Yapı kurulur

· Logos (373/206) → Yapı anlam kazanır

· Kun (70) → Anlam fiile dönüşür

Sayılar şunu fısıldar: Varlık önce mümkün olur, sonra anlaşılır, sonra olur.