ÖZ YOLU-1
‘“Dîne yüzünü dön”’ der RAB! Yüzünüzü değil! Bu emir MUHAMMED’e! Şimdi bu sırra eğil!
‘Aziz Dedem ; ÂLÎ FEYZİ KIZILKEÇİLİ’ye ithaf’
"ÖZ YOLU-1"
‘“Dîne yüzünü dön”’ der RAB! Yüzünüzü değil!
Bu emir MUHAMMED’e! Şimdi bu sırra eğil!
‘“İnsânların pek çoğu bu dînî bilmez”’ der HAK!
Fıtratını bulanın sâdece hakkıdır HAK!
Bu emir ‘“EHL-İ BEYT!”’ Ve ‘“Ona andı içenlere!”’
Yâni ‘“ALLAH’a yakın”’ olmak isteyenlere!
ALLAH’a ortak koşmak! Değil Âdem’e secde!
Asıl sen şeytan için! HAKK’a ortak koşan de!
Zîrâ Âdem’e dıştan bakıp ‘“Toprak”’ ev dedi!
Görmedi içindeki! O “Hacer-ül-esvedi!”
O secde esnasında! Bir kıble idi Âdem!
ALLAH’tan başkasına secde edilmez mâdem!
‘Kıble’ olsaydı! Âdem, Îblîs secde ederdi:
‘“ALLAH’tan çok korkar o!”’ ‘Âdem bir perde’ derdi!
HAK! Kendiyle çelişik asla veremez emir!
Bak! ‘Demire tap’ demez ! Özü HAKK iken demir!
Âdem! Kendi özüyle bağlantı kuran demek!
Bunun için din kondu! Bu secde için emek!
Hayvân ‘ortak bir RABB’e’ bağlı! RAB özge değil!
‘“Ortak koşmamak!”’ İnsân için! Kendine eğil!
O secdenin anlamı! Kezâ değildi selâm!
‘Selâm ALLAH’tan kula gönderilir’ der, İslâm!
Meleklerin secdesi selâm secdesi değil!
Selâm ALLAH’tan kula! Kuldan ALLAH’a değil!
‘“HAKK’a doğrudan her şey!”’ Şeytan da secde eder!
Dolaylı tapmayana yâni ALLAH! ‘“Şeytan”’ der!
Bu yüzden çıktı Cennet! Cehennem! ‘“Ortaksız din!”’
‘“Size sizden de yakın fıtrata!”’ Secde edin!
‘“Fıtrat!”’ Hak doğum demek! Anne babayla kaim!
‘“MUHAMMED ve ÂLÎ’ye salât getir sen dâim!”’
İlyasin’e selâmsız edilmez namaz kabûl!
‘“Ya SÎN”’ MUHAMMED! Onun âilesi en makbûl!
MUHAMMED’in çok adı var birisi de ‘“ZİKİR!”’
Kur’an’ında ismi bu! Hatırla da et fikir!
‘“Onlara getirirken salât bak ALLAH bile!”’
Tövbe et! Kalma Îblîs gibi ikilik ile!
‘“Mûsâ’nın tâbûtu’nun”’ ‘“Tövbe sandığı”’ ismi!
‘“Üstünde çift melek var!”’ Secde hâlinde cismi!
‘“Ne Îblîsce zorla tap!”’ ‘“Ne cin gibi hep öv be!”’
‘İkiz Âdem’in ile bütünleşmektir ‘“Tövbe!”’
‘Tövbe!’ Bak ‘tâbût ile iki melek arası!’
Yine secde etmeyen! İçindir yüz karası!
‘“İki kişi atıyor, kâfiri cehenneme!”’
İnât etme ne olur ! Babam ile anneme!
“‘Keşke toprak olaydım’” bak kâfirin ilk sözü!
ÂLÎ’yi mahkemede gördüğü zaman gözü!
Bizi bize edip de RAHMÂN rahimde şâhit!
‘“RABB’iniz değil miyim?”’ Diyerek aldı ahit!
‘B’ ile cevap verdik! Böyle edince hitab!
Bu yüzden Besmeleyle başlar her kutsal kitab!
‘“Beli”’ evet demektir! Ve onun baş harfi ‘B!’
Babama gel teslim ol! Ten olmadan harabe!
‘“Herkes RABB’imsin dedi!”’ Heybetinden RAHMÂN’a!
Bu yüzden kâfi değil! Bu ilk ahit îmâna!
İblis’e RAB sormadı ayni soruyu! Niçin?
‘“RAHMÂN’a daha önce ‘hayır’ dediği için!”’
Burda onu görmeden ahde edersen vefâ!
Onay verdiğin için! Orda çekmezsin cefa!
‘“LÂ İLÂHE İLLALLAH”’ orda verilen ahit!
‘“MUHAMMED RESÛLULLAH”’ onaya burda şâhit!
‘“Îblîs de kabûl eder ALLAH’ı!”’ Özgür değil!
‘“MUHAMMED RESÛLULLAH”’ deyip Âdem’e eğil!
‘“İki kaş ortasında!”’ Burun kökünde saklı!
Titretip epifiz ve hipofizi, geç aklı!
Ne transa geç! Ne de zikirle gözünü yum!
‘B’ denen O noktayı göremez hiçbir medyum
‘“ALLAH ilmini verir kendi seçtiği kula!”’
ÂLÎ kapı, MUHAMMED adlı bu HAK okula!
Kâbe’nin kapısı var! Penceresi yok! Neden?
Rahime girilemez! ‘“Bismillâh”’ denilmeden!
‘“KİTAB-I MÜBÎN”’ yâni ‘“APAÇIK KİTAB”’ ÂLÎ!
Ya gel! ‘“Kitab ehli”’ ol! Ya, kitabsız ahâli!
O kitabdan bir tek harf bilen ‘“Saray nakletti!”’
ÂLÎ ne yapabilir? Bize bu misâl yetti!
‘“ALLAH’ın, yüce ÂLÎ isminde ancak her güç!”’
‘“Mîrâçta bu kuvvete bakabilmek bile güç!”’
‘“Kâfire lânet diye bağıracak müezzin!”’
“Müezzin benim” dedi ÂLÎ! Niçin? Siz sezin!
Bu mesajı aktardım, dedem Âlî Feyzi’den!
İlk vizyonumda Ay’dan, o beni irşâd eden!
M.H. ULUĞ KIZILKEÇİLİ
ANKARA – 21.07.1999