TEVRÂT ve İNCİLDE ÎSÂ

“Kutsal taş mâbed” demek, sen Piyer Kilisesi! (344)
“Kâlbin siyah noktası”, “Kara Taş”, Âlî sesi! (344)

İncil: “ÎSÂ el-Mesîh!”, “Yesus Hristos”tur der! (2368)
“MUHAMMED’in varisi genç sözü o!” bil eder! (2368)

“O MUHAMMED Âlî’yi yansıtan sözü demek!” (2368)
Sana senden de yakın, bulmaya sarf et emek!

Yunanca “He Gnosis” ve “Stauros” denk! Niçin? (1271)
“Hikmet, Âdem simgesi”, haçtır da! Onun için! (1271)

Hristos’tan sıfır at, “EL MESÎH” kadar eder! (1480)
Sekiz yüz seksen sekiz “Yesus”tur, “Besmele” der!

“Âlemlerin RABB’i” ve “NÛR” denktir İbranîce! (207)
“NÛR” ve MUHAMMED aynı, çok sır var bunda ince! (287)

“Meryem oğlu RABB’imiz Îsâ” da İbranîce: (723) (723)
“Bektaş” ile bak aynı, bunda sırlar var nice! (723)

Tevrât’ta “RABB’in rûhu!”, “Ş” harfi, üç yüz mâdem! (326)
“İnince!”, “Kurtarıcı Îsâ” olur “İlk Âdem!” (326) (326)

“Ş” ateş! İbrâhim’i ama hiç yakamadı!
Mûsâ Sînâ’da gördü, asâda yılan adı!

Açılmış “Ş” diş demek: “Köpeği mağaranın!” (360)
“OL” emri veren dört tür, sekiz dişi hep anın! (360) (360)

İbranîcede “Mesîh” ve “Yılan” aynı! Niçin? (358)
İkisi de insanda saklı da onun için!

İbranîce Besmele: Kelime-i şahadet! (806)
“Genç isimlerinin iniş günü” için alâmet! (806)

“Cebrâil görününce”, O “Şalom”, “Merhaba” der! (376)
Zîrâ hepsi Âlî’nin tamam künyesi eder! (376)

“İp” ile “Yehova’nın eli” denk İbranîce! (40)
Onu tuttuk, “RABB’iniz değil miyim?” deyince! (40)

İbranîcede “B” harfi ile “RAB Îsâ” eşit! (412)
Bir çıkar, “İlyas” çıkar, Âlî var çeşit çeşit! (411)

M. H. Uluğ Kızılkeçili
İzmir – 05.08.2000

(Buradan sonra yazılan kısmın yazarla bir ilgisi olmayıp, yapılan hatalardan dolayı yazar sorumlu tutulamaz!)

İsim ve Kelimelerin Ebced İlmine Göre Sayısal Açılımları

300 = (İbranice) “Ş” harfi
= Rûh ALHİM (Elohim’in rûhu)

26 = (İbranice) Yehova (Yeve)

326 = (İbranice) Yeşue
= Kurtarıcı İsâ (Yeşue)

358 = (İbranice) Meşih (Mesih)
= Neheş (Cennette aldatan yılanın adı)

2368 = (Arapça) Hû lafz-ı Şabb-ı Emred, vâris-i MUHAMMED
(“O, MUHAMMED’in vârisi genç sözüdür.”)

2368 = (Arapça) Hû lafz-ı mazhar-ı MUHAMMED ÂLÎ

723 = (İbranice) Adni Yeşu ben Meryem
= Meryem’in oğlu İsâ

207 = (İbranice) AUR
= Nûr
= Adonai ulam (Âlemlerin RABB’i)

806 = (İbranice Besmele)
B ŞEM ALMİM HE RHUM H HNUN
= Kelime-i şehadet
= Yevm-i nüzûl-ü müsemmâ-i Şabb-ı Emred

40 = (İbranice) HBL (İp)
= Yed-i Yehova (Yehova’nın eli)

DİPNOTLAR

• Harf-sayı yöntemlerinin ortak zemini (Yahudi gematria / İslâm ebced / Yunan isopsephy)
Metindeki eşleştirmeler, “harflerin sayı değeri taşıması” ilkesine dayanan kadim bir yöntem ailesinin parçasıdır: Yahudi gelenekte gematria, Arap-İslâm geleneğinde abjad/ebced, Grek dünyasında isopsephy. Bu yöntemler kimi dönemlerde tefsir/yorum aracı, kimi dönemlerde tarih düşürme ve tılsım gibi pratik alanlarda kullanılmış; akademik literatürde “metne içkin bir anlam üretme tekniği” olarak incelenmiştir.

• Ebced/abjadın tarihî çerçevesi ve “harflerin sayıya çevrilmesi”
“Abjad”, Sami alfabelerin eski harf sıralarını ve harflerin sayısal değerlerle kullanılmasını ifade eder. Bu sistem, Aramî–İbrânî–Arap yazı geleneklerinde farklı varyantlarla sürmüş; modern ansiklopedik kaynaklar “ḥesāb-e abjad”ın uzun süreli istikrarını vurgular.

• ‘İlmü’l-hurûf (harf ilmi) ve İslâmî ezoterik yorum hattı
Metindeki “ebced açılımları” yalnızca matematiksel bir hesap değil, İslâmî ezoterizmde “harflerin ontolojik/kozmik anlamı”na yönelen ‘ilm al-ḥurūf çizgisiyle de örtüşür. Bu alan, klasik tasavvufî/okült metinlerde farklı derecelerde yer almış; modern araştırmalarda hem hermenötik hem pratik (tılsım/vefk) boyutlarıyla ele alınır.

• “26 = Yehova (YHWH)” ve gematria geleneği
Metindeki “26 = Yehova” bilgisi, İbrânîce Tetragrammaton (יהוה) için yaygın gematria hesabına dayanır (yod=10, he=5, vav=6, he=5 → 26). Bu, Yahudi numerolojik yorum geleneğinde sık atıf yapılan örneklerden biridir.

• “300 = Ş (ש) / Ruach Elohim (Elohim’in rûhu)” bağlamı
İbrânîce ש (shin) harfinin gematria değeri 300’dür; metnin “Rûh Elohim” ile bağ kurma denemesi, Genesis 1:2’deki rûaḥ ʾĕlōhîm ifadesinin (Tanrı’nın rûhu/soluğu veya güçlü rüzgâr gibi) çok-anlamlılığı üzerinden okunabilir. Bu ifadenin anlam tarihine dair akademik makaleler mevcuttur.
(Shin harfinin “diş/ateş/dönüşüm” gibi simgesel okumaları özellikle mistik-popüler kaynaklarda görünür; akademik düzeyde kullanırken “sembolik yorum” olarak işaretlemek gerekir.)

• “326 = Yeşue (Yeshua)” iddiası ve metodolojik not
Metin “326 = Yeşue” şeklinde verir. Burada kritik nokta şudur: Gematria hesapları yazılış varyantına (YHŠW, YŠWʿ vb.), kullanılan sayı sistemine ve transliterasyona göre değişebilir. Akademik bir dipnotta, “bu değer yazarın tercih ettiği yazım/hesap varsayımına göre verilmiştir” ibaresi eklenmesi metodolojik olarak yerinde olur. (Bu not, metni “doğrulama/yanlışlama” değil, yöntemsel şeffaflık için konur.)

• “358 = Meşih (Mesih) = Neheş (yılan)” eşitliği (Yahudi mistik literatürde meşhur örnek)
Metindeki “Meşih = Neheş” eşitliği, Yahudi düşünce dünyasında sık alıntılanan gematria örneklerindendir; özellikle “düşüş–kurtuluş” diyalektiğini sembolize eden yorumlara konu olmuştur. Bu eşitliğin hem popüler hem de tartışmalı yorumları vardır; akademik kullanımda bunun “yorum geleneği içinde” yer aldığı belirtilmelidir.

• “207 = AUR (Nûr)” ve ‘ışık’ teolojisi
Metnin “AUR = Nûr” eşleştirmesi, İbrânîce ʾôr (אור: ışık) ile İslâm düşüncesindeki “nûr” kavramı arasında kurulan karşılaştırmalı bir sembol bağdır. Bu tür eşleştirmeler dinler tarihinde sık görülür; ancak akademik notta “etimolojik özdeşlik” iddiası değil, “sembolik paralellik” olarak sunulmalıdır. (Işık teolojisi hem Yahudi hem Hristiyan hem İslâm geleneklerinde güçlü bir temadır.)

• “Gnosis” (γνῶσις) ve erken Hristiyanlıkta bilgi/kurtuluş teması
Metindeki “He Gnosis” vurgusu, özellikle 2.–3. yüzyıl gnostik akımlarında “bilgi”nin kurtuluşla ilişkilendirilmesini çağrıştırır. “Gnostisizm” modern bir şemsiye terimdir; akademik literatürde farklı okullar (ör. Valentinian gelenek) ayrı ayrı incelenir.

• “Stauros” (σταυρός) ve ‘haç’ın dil-tarih boyutu
“Stauros” Grekçede “kazık/direk” anlam alanından, Roma dönemi idam aracına ve Hristiyan teolojisinde “haç”a uzanan bir kavramdır. Metnin “stauros = haç” çizgisi filolojik olarak izlenebilir; fakat “teolojik anlam”ı (kefaret, özveri) ayrı bir katmandır.

• Hristiyanlıkta ‘kefaret/kurban’ (atonement) ve kan-teolojisi
Metindeki “akan kan üstüne kuruldu din” vurgusu, Hristiyan soteriyolojisinde İsa’nın ölümüyle ilişkilendirilen kefaret doktrinleriyle bağlantılıdır. Akademik literatürde “atonement” tek bir model değildir (kurban, fidye, zafer/Christus Victor, ahlâkî etki vb.); bu nedenle dipnotta çoğulluğa işaret etmek faydalıdır.

• Yunan isopsephy örnekleri ve erken Hristiyan çevrelerde sayı sembolizmi
Harf-sayı eşleştirmesi Grek dünyasında da yaygındı; erken Hristiyan yazınında ve yazıt/graffiti örneklerinde “eşdeğer sayı” (isopsephy) uygulamalarına rastlanır. Bu, metindeki Grekçe terimlerle sayı düşüncesinin yan yana gelmesini tarihsel olarak anlaşılır kılar.

• “Piyer Kilisesi / kutsal taş” ve ‘taş’ sembolizminin dinlerarası dili
Metindeki “kutsal taş–mâbed” hattı, Hristiyanlıkta Petrus/taş (petra) imgesi ve mabed diliyle; İslâm’da Kâbe/Hacerü’l-Esved gibi “merkez taş” temalarıyla; Yahudilikte ise Tapınak ve “köşe taşı” motifleriyle birlikte düşünülmeye elverişlidir. Akademik dipnotta, bu eşleştirmenin “sembol dili” düzleminde yapıldığı açıkça belirtilmelidir.

• “806 = İbranice besmele / kelime-i şehadet” gibi çoklu eşleştirmeler için uyarı
Metinde bir sayının (806 gibi) “birden çok ifadeyi” aynı anda temsil ettiği örnekler var. Karşılaştırmalı din çalışmalarında bu tür eşleştirmeler, genellikle “eş-sayıdan anlam üretme” (eşdeğerlik hermenötiği) olarak değerlendirilir; fakat dilbilimsel/teolojik zorunluluk değil, yorum stratejisi olduğu not edilmelidir.

• “Üçlü uç/üç diş” sembolizmi ve yöntem benzerliği (Hint geleneklerine kısa karşılaştırma)
Metinde “Ş harfi/diş/ateş” gibi “üçlü biçim” çağrışımları, dinler tarihindeki “üçlü semboller”le karşılaştırılabilir. Örneğin Hindu ikonografisindeki trişula (üç dişli mızrak) farklı üçlü anlam kümeleriyle yorumlanır. Bu, metnin yaptığı türden “biçim → anlam” geçişinin başka dinlerde de görülebilen bir yöntem olduğunu gösterir (doğrudan tarihsel etkileşim iddiası olmadan).

Tanah’ta İsa ile İlişkilendirilen Pasajlar

Başlangıçta insanlığın düşüşünden sonra, kötülükle mücadele edecek bir soy vaadi dile getirilir:

• Tekvin (Genesis) 3:15 — Kadının soyuyla yılan arasında düşmanlık kurulacağı sözü.

Atalar döneminde, halkların içinden bir rehberlik hattının süreceğine dair ifadeler görülür:

• Tekvin 12:3 — İbrahim aracılığıyla bütün ulusların kutsanacağı vaadi.

• Tekvin 22:18 — İbrahim’in soyuyla milletlerin bereket bulacağı sözü.

• Tekvin 49:10 — Yahuda soyundan ayrılmayacak yönetim sembolü.

Çölde ilerlerken söylenen kehanet sözleri içinde geleceğe dönük bir liderlik imgesi belirir:

• Sayılar (Numbers) 24:17 — “Yakup’tan bir yıldız çıkacak…”

Musa’nın sözleri içinde en çok tartışılan peygamber beklentisi yer alır:

• Tesniye (Deuteronomy) 18:15, 18-19 — Musa gibi bir peygamberin geleceği bildirisi.

• Tesniye 33:2 — İlâhî nurun Sina’dan yükselişini tasvir eden şiirsel anlatım.

• Tesniye 34:10 — Musa gibi bir peygamberin henüz çıkmadığına dair ifade.

Krallık dönemine gelindiğinde, Davud soyuna dair kalıcı bir hükümranlık beklentisi dile getirilir:

• 2. Samuel 7:12-16 — Davud’un soyunun devam edeceği vaadi.

• Mezmurlar (Psalms) 2:7 — İlâhî oğulluk ifadesi içeren krallık mezmuru.

• Mezmurlar 22 — Acı çeken doğru kul tasviri.

• Mezmurlar 110:1 — Rabbin sağında oturan seçilmiş figür imgesi.

Peygamberler döneminde, gelecekteki kurtarıcı veya seçilmiş kul teması daha belirginleşir:

• Yeşaya (Isaiah) 7:14 — Bir çocuğun doğumu işaret olarak sunulur.

• Yeşaya 9:6-7 — Barış getiren bir hükümdar tasviri.

• Yeşaya 11:1-5 — Davud’un kökünden çıkacak adil lider.

• Yeşaya 42:1-4 — Allah’ın ruhunun üzerinde olduğu “kul”.

• Yeşaya 49:6 — Uluslara ışık olacak bir hizmetkâr.

• Yeşaya 52:13 – 53:12 — Acı çeken kul anlatısı.

Sonraki peygamberlik metinlerinde de geleceğe dair beklenti sürer:

• Yeremya (Jeremiah) 23:5-6 — Doğru bir “dal” (adaletli kral) vaadi.

• Hezekiel (Ezekiel) 34:23-24 — Halkı güdecek tek çoban imgesi.

• Daniel 7:13-14 — İnsanoğluna benzer bir figürün hükümranlığı.

Sürgün sonrası dönemde yazılan metinlerde umut teması devam eder:

• Mika (Micah) 5:2 — Beytlehem’den çıkacak lider beklentisi.

• Zekeriya (Zechariah) 9:9 — Alçakgönüllü kral tasviri.

• Zekeriya 12:10 — Yas tutulan bir figür imgesi.

• Malaki (Malachi) 3:1 — Rabbin yolunu hazırlayan elçi.

Kur’ân & Tanah — İsa ile İlişkilendirilen Paralel

🌿 1) İlâhî Müjde ve Doğum İşareti

Kur’ân:

• Âl-i İmrân 3:45-47 — Meryem’e kelime olarak İsa müjdesi

• Meryem 19:16-21 — Ruh’un gelişi ve mucizevî doğum haberi

Tanah’ta ilişkilendirilen pasajlar:

• Yeşaya 7:14 — İşaret olarak doğacak çocuk

• Yeşaya 9:6-7 — Barış getiren çocuk tasviri

➡️ Paralel tema: İlâhî işaret olarak doğan bir figür beklentisi.

✨ 2) Seçilmiş Kul ve Ruh ile Desteklenme

Kur’ân:

• Bakara 2:87 — İsa’nın Ruh’ul-Kudüs ile desteklenmesi

• Mâide 5:110 — Allah’ın izniyle mucizeler

Tanah’ta ilişkilendirilen pasajlar:

• Yeşaya 42:1 — Ruh’un üzerinde olduğu kul

• Yeşaya 11:1-2 — Ruh ile desteklenen adil lider

➡️ Paralel tema: İlâhî ruh ile güçlendirilmiş seçilmiş kul.

🕊️ 3) Mucizeler ve İnsanlara Rehberlik

Kur’ân:

• Âl-i İmrân 3:49 — Körleri iyileştirme, ölüleri diriltme

• Mâide 5:110 — Çamurdan kuş mucizesi

Tanah’ta ilişkilendirilen pasajlar (yorumsal):

• Yeşaya 35:5-6 — Körlerin görmesi, sakatların yürümesi imgeleri

➡️ Paralel tema: İlâhî kudretle gerçekleşen iyileştirme ve rehberlik.

👥 4) Halk Tarafından Reddedilme ve Acı Çeken Kul

Kur’ân:

• Nisâ 4:157 — Onu öldürdüklerini sandılar

• Saf 61:6 — İsrailoğullarının bir kısmının inkârı

Tanah’ta ilişkilendirilen pasajlar:

• Mezmurlar 22 — Acı çeken doğru kul tasviri

• Yeşaya 52:13 – 53:12 — “Acı çeken hizmetkâr” metni

➡️ Paralel tema: Halkın bir kısmı tarafından reddedilen salih kul.

👑 5) Mesihî Lider ve Adalet Teması

Kur’ân:

• Zuhruf 43:59-61 — İsa’nın bir işaret oluşu

• Âl-i İmrân 3:51 — Allah’a kulluk çağrısı

Tanah’ta ilişkilendirilen pasajlar:

• Yeremya 23:5-6 — Adil “dal” (kral)

• Mika 5:2 — Beytlehem’den çıkacak lider

• Zekeriya 9:9 — Alçakgönüllü kral

➡️ Paralel tema: Adalet getiren rehber figürü.

⬆️ 6) Yükseltilme ve İlâhî Hükümranlık

Kur’ân:

• Nisâ 4:158 — Allah’ın İsa’yı kendine yükseltmesi

• Âl-i İmrân 3:55 — Onu arındırıp yükseltme

Tanah’ta ilişkilendirilen pasajlar:

• Daniel 7:13-14 — Göksel otorite verilen “insanoğlu benzeri” figür

• Mezmurlar 110:1 — Rabbin sağında oturan seçilmiş kişi

➡️ Paralel tema: İlâhî yakınlık ve yüceltilme sembolleri.

📜 7) Son Hesap ve Tanıklık

Kur’ân:

• Mâide 5:116-118 — Allah’ın İsa’ya soru sorması

• Nisâ 4:159 — Ölümünden önce tanıklık

Tanah’ta ilişkilendirilen pasajlar:

• Daniel 7:10 — İlâhî mahkeme tasviri

• Malaki 3:1 — Rabbin gelişi öncesi haberci

➡️ Paralel tema: Son hüküm ve tanıklık fikri.