ÖZDEVİNİM KURAMI

BÖLÜM-46: ÖZDEVİNİM DENKLEMİ: KAYIT, İDRAK VE ÖZGÜRLÜĞÜN MEKANİĞİ

ÖZDEVİNİM DENKLEMİ

Özdevinim Kuramı'nın merkezinde tek bir temel yasa bulunmaktadır:

Her görünür olay, görünmeyen bir kaydın açılımıdır.

Bu yasa bütün sistemin algoritmasını oluşturur. İnsan yaşamında meydana gelen hiçbir olay doğrudan fizik düzlemde başlamaz. Fizik dünya sürecin başlangıcı değil, son halkasıdır. Asıl hareket daha üst bilinç katmanlarında başlar ve aşağıya doğru yoğunlaşarak deneyime dönüşür.

Bu nedenle Özdevinim Kuramı'nın temel algoritması şu şekilde ifade edilir:

Hakk → Sekine → Ruh → Zihin → Duygu → Yaşam → Fizik

Bu akışa Yazılım Akışı denir.

Hakk alanında kayıt oluşur.

Bu kayıt henüz olay değildir.

Bir potansiyeldir.

Bir çekirdektir.

Bir tohumdur.

Daha sonra kayıt Sekine alanına iner.

Burada denge üzerinde etki oluşturmaya başlar.

Sekine, sistemin denge merkezi olduğu için her kayıt önce burada titreşim oluşturur.

Denge bozulduğunda Ruh katmanı etkilenir.

Ruh yön duygusunda bir eksiklik hissetmeye başlar.

Kişi tam olarak neyin eksik olduğunu bilmez.

Fakat bir şeylerin yerli yerinde olmadığını hisseder.

Bu eksiklik daha sonra zihne iner.

Zihin kayıt için açıklamalar üretmeye başlar.

İnançlar oluşur.

Yorumlar oluşur.

Kimlikler oluşur.

Ardından kayıt duygu alanına geçer.

Düşünceler artık hislere dönüşür.

Korku oluşur.

Arzu oluşur.

Öfke oluşur.

Bağlılık oluşur.

Duygular yaşam bedenine indiğinde enerji akışı şekillenir.

Bazı alanlar açılır.

Bazı alanlar kapanır.

Bazı alanlar hızlanır.

Bazıları yavaşlar.

Ve sonunda bütün süreç fizik düzlemde olay olarak görünür hale gelir.

İnsan yalnızca son aşamayı görür.

Bu nedenle olayları neden zanneder.

Oysa olay sonuçtur.

Sebep yukarıdadır.

İşte Özdevinim Denklemi bunu ifade eder:

Kayıt yukarıda oluşur.

Deneyim aşağıda görünür.

Bu nedenle insan hayatını değiştirmek istiyorsa sonuçlarla değil, sonuçları üreten katmanlarla çalışmak zorundadır.

DÖNGÜ NASIL KIRILIR?

İnsan hayatında tekrar eden hiçbir şey tesadüf değildir.

Aynı korkuların tekrar etmesi,

aynı ilişkilerin tekrar etmesi,

aynı başarısızlıkların tekrar etmesi,

aynı acıların tekrar etmesi,

aynı özlemlerin tekrar etmesi,

hep aynı mekanizmanın ürünüdür.

Kayıt çözülmemiştir.

Döngü bir kader değildir.

Döngü çözülmemiş bilincin hareketidir.

İnsan çoğu zaman döngüyü kırmaya çalışırken yalnızca sonuçları değiştirir.

Şehir değiştirir.

İş değiştirir.

İnsan değiştirir.

Kimlik değiştirir.

Fakat perde aynı kaldığı için kayıt yeniden açılır.

Bu nedenle döngü dışarıda kırılmaz.

İçeride kırılır.

Özdevinim Kuramı'na göre döngüyü kırmanın dört temel aşaması vardır.

İlk aşama fark etmektir.

İnsan tekrar eden temayı görmeye başlar.

İkinci aşama kabul etmektir.

Sorunun yalnızca dışarıda olmadığını kabul eder.

Üçüncü aşama anlamaktır.

Deneyimin taşıdığı bilinç eksikliğini görür.

Dördüncü aşama dönüştürmektir.

Artık eski frekansı üretmeyi bırakır.

Bu noktada kayıt enerjisini kaybeder.

Enerjisini kaybeden kayıt yeni deneyim üretemez.

Yeni deneyim üretmeyen kayıt ise çözülür.

Döngü böyle sona erer.

Çünkü tekrar eden olaylar değildir.

Tekrar eden bilinçtir.

İDRAK VE BİLİNÇ SIÇRAMASI

İnsanlığın büyük kısmı deneyim yoluyla öğrenir.

Önce yaşar.

Sonra düşünür.

Sonra anlamaya çalışır.

Bu öğrenme biçimi yavaştır.

Çünkü bilgi acıdan sonra gelir.

İdrak ise farklıdır.

İdrak, yaşanmadan anlayabilme kapasitesidir.

Bu kapasite ortaya çıktığında bilinç yeni bir seviyeye geçer.

Özdevinim Kuramı bu geçişe Bilinç Sıçraması adını verir.

Bilinç sıçraması birikimli gelişimin sonucudur.

Bir anda gerçekleşiyor gibi görünür.

Oysa uzun hazırlık dönemlerinin ürünüdür.

İnsan bazen yıllardır çözemediği bir konuyu bir anda anlayabilir.

Yıllardır taşıdığı bir yük bir anda ortadan kalkabilir.

Yıllardır tekrar eden bir döngü bir anda sonlanabilir.

Çünkü bilinç eksik parçayı görmüştür.

İdrak ortaya çıktığında enerji serbest kalır.

Direnç çözülür.

Kayıt anlamını kaybeder.

Bu nedenle idrak yalnızca bilgi değildir.

Bir dönüşümdür.

İnsan aynı kişi olarak kalır.

Fakat aynı bilinç olarak kalmaz.

İdrak arttıkça yaşamın anlamı değişir.

Kişi artık olayları değil, olayların arkasındaki mekanizmaları görmeye başlar.

Sebepleri değil, kök nedenleri görür.

Sonuçları değil, kayıtları görür.

İşte bu noktada bilinç sıçraması gerçekleşir.

İnsan artık hayatın içinde sürüklenen biri değildir.

Hayatı üreten mekanizmayı görmeye başlayan biridir.

ÖZGÜRLÜK YASASI

İnsanlığın en eski arzularından biri özgürlüktür.

Ancak özgürlük çoğu zaman yanlış anlaşılmıştır.

Özgürlük istediğini yapmak değildir.

Özgürlük sonuçlardan kaçmak değildir.

Özgürlük kuralsızlık değildir.

Özdevinim Kuramı'na göre özgürlük, bilinçsiz kayıtların etkisinden kurtulmaktır.

Bir insan öfkesinin kontrolündeyse özgür değildir.

Korkularının kontrolündeyse özgür değildir.

Arzularının kontrolündeyse özgür değildir.

Geçmiş kayıtlarının kontrolündeyse özgür değildir.

Çünkü bütün bu durumlarda insan seçim yaptığını düşünse de aslında kayıtları tarafından yönlendirilmektedir.

Gerçek özgürlük ilk kez gözlem başladığında ortaya çıkar.

İnsan düşündüğünü fark ettiğinde,

hissettiğini fark ettiğinde,

tepki verdiğini fark ettiğinde,

kendi kayıtlarını görmeye başladığında,

özgürlük kapısı açılır.

Özgürlük kayıtların yokluğu değildir.

Kayıtların farkında olunmasıdır.

Fark edilen kayıt çözülmeye başlar.

Çözülen kayıt etkisini kaybeder.

Etkisini kaybeden kayıt kader olmaktan çıkar.

Bu nedenle Özdevinim Kuramı'nın son yasası şudur:

Kader bilinçsiz kayıtların hareketidir.

Özgürlük ise bilinçli farkındalığın hareketidir.

İnsan doğduğu anda özgür değildir.

Fakat özgürleşebilir.

Özgürleşme, kırk dokuz perdenin saydamlaşmasıdır.

Özgürleşme, Üst Üçüz ile Alt Dördüz'ün yeniden dengelenmesidir.

Özgürleşme, kayıtların çözülmesidir.

Özgürleşme, merkeze dönüştür.

Ve Özdevinim Kuramı'nın bütün öğretileri sonunda tek bir noktaya ulaşır:

Varlık dış dünyayı fethetmek için değil,

kendi içindeki dağınıklığı birliğe dönüştürmek için vardır.

Çünkü özdevinimin nihai amacı hareket değildir.

Bilincin kendi kaynağını hatırlamasıdır.

DİPNOTLAR

1. Özdevinim Kuramı'nın temel önermesine göre her görünür olay, görünmeyen bir bilinç kaydının açılımıdır.

2. Muhyiddin İbn Arabî, el-Fütûhâtü’l-Mekkiyye, çev. Ekrem Demirli, İstanbul: Litera Yayıncılık, 2006, c. II, s. 203-311.

3. Muhyiddin İbn Arabî, Fusûsu’l-Hikem, çev. Ekrem Demirli, İstanbul: Kabalcı Yayınları, 2013, s. 81-173.

4. William C. Chittick, The Self-Disclosure of God, Albany: SUNY Press, 1998, s. 93-207.

5. Henry Corbin, Creative Imagination in the Sufism of Ibn Arabi, Princeton: Princeton University Press, 1969, s. 177-296.

6. Toshihiko Izutsu, Sufism and Taoism, Berkeley: University of California Press, 1984, s. 151-273.

7. Seyyed Hossein Nasr, Knowledge and the Sacred, Albany: SUNY Press, 1989, s. 173-281.

8. Carl Gustav Jung, Aion: Researches into the Phenomenology of the Self, Princeton: Princeton University Press, 1978, s. 63-149.

9. Carl Gustav Jung, Psychology and Alchemy, Princeton: Princeton University Press, 1980, s. 91-197.

10. Roberto Assagioli, Psychosynthesis, New York: Penguin Books, 1975, s. 81-173.

11. Ken Wilber, Integral Psychology, Boston: Shambhala, 2000, s. 121-236.

12. Stanislav Grof, Psychology of the Future, Albany: SUNY Press, 2000, s. 101-215.

13. William James, The Varieties of Religious Experience, New York: Modern Library, 2002, s. 301-401.

14. Jean Gebser, The Ever-Present Origin, Athens: Ohio University Press, 1985, s. 119-231.

15. David Bohm, Wholeness and the Implicate Order, London: Routledge, 2002, s. 27-119.

16. Ervin Laszlo, Science and the Akashic Field, Rochester: Inner Traditions, 2007, s. 81-171.

17. Abraham Maslow, Toward a Psychology of Being, New York: Wiley, 1999, s. 117-211.

18. Pierre Teilhard de Chardin, The Phenomenon of Man, New York: Harper Perennial, 2008, s. 189-287.

19. Frithjof Schuon, The Transcendent Unity of Religions, Wheaton: Quest Books, 1993, s. 71-167.

20. René Guénon, The Multiple States of Being, Hillsdale: Sophia Perennis, 2001, s. 33-121.

21. Mircea Eliade, The Sacred and the Profane, New York: Harcourt, 1987, s. 31-109.

22. Huston Smith, Forgotten Truth, New York: HarperOne, 1992, s. 101-196.

23. Özdevinim Kuramı'nda "Yazılım Akışı", Hakk → Sekine → Ruh → Zihin → Duygu → Yaşam → Fizik sıralamasıyla gerçekleşen bilinçten maddeye iniş sürecini ifade etmektedir.

24. Özdevinim Kuramı'na göre fizik düzlem, nedenlerin değil sonuçların görünür hale geldiği son katmandır.

25. Özdevinim Kuramı'nda döngülerin kırılması dört aşamada gerçekleşir: Fark Etme, Kabul Etme, Anlama ve Dönüştürme.

26. Özdevinim Kuramı'nda "Bilinç Sıçraması", deneyim yaşanmadan hakikatin doğrudan idrak edilmesi sonucunda gerçekleşen bilinçsel dönüşümdür.

27. Özdevinim Kuramı'na göre idrak, bilgi edinme değil; kayıt çözme mekanizmasıdır.

28. Özdevinim Kuramı'nda özgürlük, dış koşulların yokluğu değil; bilinçsiz kayıtların etkisinden kurtulma kapasitesidir.

29. Özdevinim Kuramı'na göre özgürleşme, kırk dokuz perdenin saydamlaşması ve Üst Üçüz ile Alt Dördüz arasındaki dengenin yeniden kurulmasıdır.

30. Özdevinim Kuramı'nın nihai amacı, bilincin kendi kaynağını hatırlaması ve içsel dağınıklığı yeniden birliğe dönüştürmesidir.

KAYNAKÇA

Assagioli, Roberto. Psychosynthesis. New York: Penguin Books, 1975.

Bohm, David. Wholeness and the Implicate Order. London: Routledge, 2002.

Chardin, Pierre Teilhard de. The Phenomenon of Man. New York: Harper Perennial, 2008.

Chittick, William C. The Self-Disclosure of God. Albany: SUNY Press, 1998.

Corbin, Henry. Creative Imagination in the Sufism of Ibn Arabi. Princeton: Princeton University Press, 1969.

Eliade, Mircea. The Sacred and the Profane. New York: Harcourt, 1987.

Gebser, Jean. The Ever-Present Origin. Athens: Ohio University Press, 1985.

Grof, Stanislav. Psychology of the Future. Albany: SUNY Press, 2000.

Guénon, René. The Multiple States of Being. Hillsdale: Sophia Perennis, 2001.

İbn Arabî, Muhyiddin. el-Fütûhâtü’l-Mekkiyye. Çev. Ekrem Demirli. İstanbul: Litera Yayıncılık, 2006.

İbn Arabî, Muhyiddin. Fusûsu’l-Hikem. Çev. Ekrem Demirli. İstanbul: Kabalcı Yayınları, 2013.

Izutsu, Toshihiko. Sufism and Taoism. Berkeley: University of California Press, 1984.

James, William. The Varieties of Religious Experience. New York: Modern Library, 2002.

Jung, Carl Gustav. Aion. Princeton: Princeton University Press, 1978.

Jung, Carl Gustav. Psychology and Alchemy. Princeton: Princeton University Press, 1980.

Laszlo, Ervin. Science and the Akashic Field. Rochester: Inner Traditions, 2007.

Maslow, Abraham. Toward a Psychology of Being. New York: Wiley, 1999.

Nasr, Seyyed Hossein. Knowledge and the Sacred. Albany: SUNY Press, 1989.

Schuon, Frithjof. The Transcendent Unity of Religions. Wheaton: Quest Books, 1993.

Smith, Huston. Forgotten Truth. New York: HarperOne, 1992.

Wilber, Ken. Integral Psychology. Boston: Shambhala, 2000.